کائنات

سلام

از غروب تپش قلب داشتم خیلی کلافه شده بودم تپش قلب بالا داشتم اومدم در بلاگفا مقدار کار کردم اما بی تاب و کلافه بودم انگار دیگه نمی خواستم در این فضا باشم اکسیژن کم آوردم با خودم گفتم چقدر میخوای قوی باشی تحمل  هم حدی داره حالا چه اشکالی داره بزار همه بگویند ضعیف شد اشکالش چیه ؟ با خودم همش حرف می زدم اما تپش قلب کلافه ام کرده بود.

برخوردم آرامبخش خوردم اما اصلا انگار تاثیر نداشت تا ۶ صبح  راه رفتم این۱۲ روز شاید دو یا سه شب توانستم چند سات بخوابم بقیه همه تا صبح بیدار بودم و بیداری شب را اصلاً دوست ندارم چون خیلی تاثیر منفی میذاره رو اعصابم به هم میریزم.

 صبح ساعت ۹ صبح بیدار شدم یه پست گذاشتم اما دلم می خواست بخوابم شدن تا ساعت  خوابیدم پگاه زنگ زد که مامان چه بیدار نمیشی عزیزم تا صبح نخوابیدم تپش قلب داشتم خیلی اذیت شدم بلند شدم  و شروع کنم وسایلمو  را جمع  کردند پگاه زنگ زد که جواب ازمایش چی شد گفتند اگر مثبت بود می بریمش بیمارستان .

خیلی دلم برای خونه پسرم  پگاه و پانی وآرینا و  امید و دنیل تنگ شده بود ..

 پگاه و دنیل که هنوز ندیده بودمشون  دلتنگیم به جا بود همیشه  با خودم می گفت دلتنگی به قلبت دست بزن نازش کن و تشکر کن بابت صبوریش.

 که من دلم تنگ شد دقیقاً همیشه جایی که می دیدم اکواریوم است میگفتم خدایا چقدر دنیای ماهی جالب و دیدنیست  دنیاشون همین دنیای آکواریوم دنیای بیرون از آکواریوم را خبر ندارم چقدر خوش هستند .

و امروز خودم در جایی بودم  که اطرافم تمام شیشه بود همانند همان اکواریوم  با این تفاوت که من دنیای بیرون  را دیده بودم و می دونستم ولی نمیتوانستم بیرون بروم قانون که این جا گذاشته بودند خیلی محکم بود و ادمهایش هم راحت زندگی می کردند.

نمی توان از این در بیرون بروم.  من به خودم افتخار می کنم کمتر کسی بتونه این روزهای این چنینی  را تحمل کند نمیگم سختی زیاده اما کنار رینگ بوکس خودت را گیر انداختی این جالبه.

 از نظر اینکه خودت با خودت رو به رومی شوی  و این زیباترین بخش زندگی هر انسان میتونه باشه امروز سیزدهمین روز فردا چهاردهمین روز دیگه نمیتونم براتون پست بزارم یا نه تا پست آخر قرنطینه تا که فردا برم بیرون

                                             ملکه پری