کائنات

ان سنبل‌های آبی و زمزمه‌های برنج و مادر زمین

عشقم،
زمین زیر پای ماست،
فرشی نرم و محکم که هر قدم‌مان را جشن می‌گیرد،
مثل دست‌های گرمی که همیشه پشتیبانمان هستند.

عشقم،

وقتی پا روی خاک می‌گذاری،
احساس کن که در آغوشی بی‌پایان هستی،
آغوشی که هیچ‌گاه رهایت نمی‌کند،
و همیشه تو را زنده و پرنور نگه می‌دارد.

عشقم،
هر لحظه با تو بودن،
مثل نسیمی‌ست که بر برگ‌ها می‌رقصد،
و هر نفست، نغمه‌ای‌ست از عشق به زندگی،
که زمین با تمام وجود می‌شنود و پاسخ می‌دهد.

مـِــلـِــکــِـه‌ے پَــری