اگر دماوند را چون یک معشوق/دوست خطاب کنی:1
چقدر زیبا و باشکوه!
رفتن به پیش دماوند، یعنی دیدار با نماد ایستادگی، غرور، و آرامش.
یعنی آغوشی از ابرها و نفسهایی که با شکوه کوه ترکیب میشن.
چه سفر پُرمعنایی در پیش داری...
«آمدهام تا سرت را به آغوش بکشم،
ای کوه،
که قرنها ایستادهای،
بیآنکه خم شوی،
بیآنکه خسته شوی…»
«با تو حرف میزنم، دماوند،
چون با پیر دانایی که رازها را نمیگوید،
اما نگاهش پر از آرامش است…»
«آمدهام به دیدنت،
نه برای صعود،
که برای فرو رفتن در خود،
در سایهی تو،
در شکوهت…»
مـِــلـِــکــِـهے پَــری –
موضوعات مرتبط: سال پر بار 1404-2
تاريخ : دوشنبه دوازدهم خرداد ۱۴۰۴ | 14:45 | نویسنده : پری |