کائنات

(قسمت سیزدهم سفرنامه‌ی پری‌محلات)

بعد از بازدید از آتشکده آتشکوه، راهی معبد خورهه شدیم.

معبد خورهه | یادگاری از روزگاران کهن

در شهرستان محلات، جایی که یکی از قدیمی‌ترین زیستگاه‌های انسان در فلات ایران بوده، به منطقه تاریخی خورهه رفتیم. این محوطه باستانی با وسعتی حدود ۳۰۰۰ متر مربع، در شمال‌شرق محلات و میان روستاهای دودهک، ورین و آب‌گرم، کنار رودخانه خورهه قرار دارد.

کشفیات باستان‌شناسی در این منطقه نشان می‌دهد که انسان‌ها از حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد در اینجا زندگی می‌کرده‌اند. آثار باقی‌مانده از دوران اشکانی، ساسانی، اسلامی و سلجوقی در این منطقه پیدا شده است.

درباره‌ی ماهیت این محوطه اختلاف نظر هست؛ برخی آن را معبد، بعضی آتشکده و برخی هم یک مجموعه‌ی سلطنتی می‌دانند. اما طبق آخرین پژوهش‌های باستان‌شناسی، خورهه تا پایان دوران اشکانیان یک کاخ مجلل بوده و در دوره‌های بعد هم کاربردهای دیگری پیدا کرده.

ما که رسیدیم، ستون‌های بلند و سنگی هنوز با شکوه خاصی وسط محوطه ایستاده بودند. باد ملایمی می‌وزید و خورشید وسط آسمون بود. ترکیب اون فضا، صدای رودخونه‌ی دوردست و تصویر ستون‌های باستانی، حس خاصی به آدم می‌داد؛ یه حس سکوت و تاریخ.

مـِــلـِــکــِـه‌ے پَــری –