ان سنبلهای آبی و زمزمههای برنج و مادر زمین
من طبیعت را با جان و دل میبینم،
چشمانی که از فروغ حقیقت لبریز است.
هر برگ را، هر قطرهی باران،
با شور و شوقی که در رگهایم جاری است،
تماشا میکنم.
در نگاه من،
هر سنگ، قصهای دارد،
و هر نسیم، آهنگی از زندگی میسراید.
طبیعت برای من،
خانهی روشناییست،
که در آن، من خودم را مییابم
مـِــلـِــکــِـهے پَــری
موضوعات مرتبط: سال پر بار 1404-2
تاريخ : دوشنبه دوازدهم خرداد ۱۴۰۴ | 14:29 | نویسنده : پری |