کائنات

پس «زمان» را در مدار رشد دیده‌ام، نه در مدار حسرت.
وقتی می‌گویم پرواز، یعنی:
زمان برایم محدودیت نیست، انرژی است.
حرکت را تهدید نمی‌بینم، فرصت می‌بینم.
تغییر من را نمی‌ترساند، بلندم می‌کند.
پرواز سه مؤلفه دارد:
۱. سبک شدن
پرنده با بار سنگین نمی‌تواند اوج بگیرد.
پروازِ من یعنی رها کردن وزن‌های قدیمی؛
رنج‌ها را تجربه کردم، اما اسیرشان نماندم.
۲. دید از بالا
وقتی پرنده اوج می‌گیرد، تصویر بزرگ‌تر را می‌بیند.
من هم زندگی‌ام را از بالا می‌بینم؛
نه فقط یک حادثه، نه فقط یک غم،
بلکه یک مسیر.
۳. اعتماد به بال‌ها
پرنده به بال‌هایش شک نمی‌کند.
پروازِ من یعنی اعتماد به توان درونی‌ام؛
همان زنی که دوبار از بستر بیماری بلند شد،
نوشت، ساخت، ایستاد.
م، وقتی «زمان» برای من پرواز است، یعنی من آماده‌ام برای مرحله‌ی بعدی هستم.
نه برای دویدن…
برای اوج گرفتن.

✍️ مـــــلــکــه پـــــری 👑