.jpeg)
سلام
همه ما تنها آمده ایم
و تنها میرویم در بین این فاصله دو تنهایی توهم بودن با کسی به ما دست میدهد.
اما باز تنهایی ،چون زمانی را که در آغاز و انتها تنها باشی.
چگونه در میانه ی مسیر با کس خواهی بود .زن و شوهر- دوست -اجتماع همه توهمی بیش نیستند .
تنها می مانی.
تنهایی طبیعت توست- تو فقط اغفال میشوی همین ......دیگری همیشه دیگری است. و هیچ نقطه مشترکی نیست .این اساسی ترین آموزش است تا انسان را رها و آزاد کند.
در عین حال که در جمع هستید سعی کنید تنهایی خود را حفظ کنیم .انسان طبیعتاً تنها به دنیا میآید و تنها میرود .
در تنهایی حقیقت بر او آسان تر آشکار خواهد شد اما معمولاً انسان هرگز تنها نیست و همیشه توسط دیگران احاطه شده است.
حتی اگر جمعیت وغوغا در اطراف وی نباشد ،در درون او غوغا وجود دارد این غوغا و ازدحام باید از میان برود نگذارید درونتان را غوغا پر کند. همینطور در خارج از وجودتان ارامش را حفظ کنید.برای مدتی کوتاه که دقیقا همین زمان است خویشتن خود را پیدا کنید. ملکه پری
موضوعات مرتبط: دلنوشته خودم

